"ما همه غائب و او منتظر آمدن ماست"

  حاج محمد اسمائیل دولابی :

شهید محبت سر و صدایی ندارد.کسی شمشیری نمی بیند٬صدای شمشیری نمی شنودانسان را خیلی مخفی شهید می کند.آن چنان می کشد که صدایی در نمی آید. خون هم ندارد.عزیز من به میدان بیا و قشنگ معامله کن.مردانه و جوانمردانه بیا.
کمر ها را محکم ببندید٬جوانمرد باشید! روز قیامت سرفراز باشید.آدم٬دم شمشیر عزیز است.با جرات و قشنگ به میدان می رود.اگر جای بدی بود ـ مثل جهنم ـ با اکراه می رفت.از زیر بار آن در می رفت.
در مورد جهنم هر چه می توانی از زیر بارش در رو.حتی در کسب که امر معاش مربوط به آن است.چون یک طرف آن خطرناک است و از جهنم سر در می آورد.می گوید:صبح دیر به طرف کسب دنیا برو.جز اموری که مربوط به حوایج روز مره مردم است٬مثل نان و غذای مردم٬که باید به خاطر آن زود به سوی کسب رفت.این حسابش عقلانی است.اگر زود می روی بگو:می روم هم تفریح کنم و هم تماشا؛و نانی بپزم تا مردم بخورند.مخلوط کن؛برای دنیا صرف زود به دنبال کسب نروید.
فرمودند: در امر دنیا طوری کار کن که گویا همیشه زنده ای و در امر آخرت طوری کار کن که گویا امشب می میری .

شهید علی حیدری

خدایا، مکش این چراغ افروخته را و مسوز این سوخته را و مَدَر این پرده دوخته را و مران این بنده آموخته را.

معبودا، در این دنیا مصیبت کردم. دوست تو محمد(ص) غمگین و دشمن تو ابلیس شاد شد. اگر فردا عقوبت کنی باز دوست تو محمد(ص) غمگین و دشمن تو ابلیس شاد می‌شود.

خدایا، تو اندوه بر دل دوست منه، و تو شادی به دشمن مده.

معشوقا، اگر بپرسی حجت ندارم و اگر بسنجی بضاعت... و اگر بسوزانی طاقت.

بارالها، اگر مرا به جرم بگیری، ترا به کرم بگیرم و ]حاشا که[ کرم تو از جرم من بیشتر است.

دیشب وقتی این پیام کوتاه را یکی از دوستان برایم فرستاد، تا مدتی فکر من را به خود مشغول کرد.
البته چند روزی هست که این جمله در پیامکها و مسنجرها این‌طرف و آن‌طرف میشه.
ولی مهم اینه که وقتی می‌خونیم یا می‌شنویمش چطور به محتوی، هدف و مفهومش نگاه می‌کنیم.

"اگر با آمدن آفتاب از خواب بیدار شویم؛ نمازمان قضاست...؟!"

از این جمله تعابیر زیادی در قالب مثل میشه استنباط کرد؛
مثلاً: "نوش‌داروی بعد از مرگ سهراب به هیچ دردی نمی‌خوره".
یا
در جوانی پاک بودن شیوه پیغمبریست، ورنه هر گبری به پیری می‌شود پرهیزکار"

اما به نظر من این جمله تجسمی از وضعیت خیلی از ما در زمان غیبت هستش.
مایی که نمی‌تونیم یا نمی‌خواهیم زمینه ساز ظهور منجی آخرالزمان، مهدی فاطمه(س) باشیم.
و اگر فردا اولین صبح ظهور باشه، تازه یادمان می‌افته که این روز به ما وعده داده شده بود ولی ما...

انشاءالله که از زمینه سازان ظهور باشیم.

"شرمنده تونیم شهدا"، قافیه شد تو شعر ما
ردیف شعرمون همش "چی‌کار کردیم بعد شما"؟!!!.....

قافلة عشق در سفر تاریخ است و این تفسیری است بر آنچه فرموده اند: کُلُّ اَرضٍ کربلا... این سخنی است که پشت شیطان را می لرزاند و یاران حق را به فیَضان دائم رحمت او امیدوار می سازد. ...و تو ای آن که در سال شصت ویکم هجری هنوز در ذخایر تقدیر نهفته بوده ای و اکنون، در این دوران جاهلیت ثانی و در عصر توبة بشریت، پای به سیارة زمین نهاده ای، نومید مشو، که تو را نیز عاشورایی است وکربلایی که تشنة خون توست و انتظار می کشد تا تو زنجیر خاک از پای ارادت بگشایی و از خود و دلبستگی هایش هجرت کنی و به کهف حصینِ لازمان و لامکانِ ولایت ملحق شوی و فراتر از زمان و مکان، خود را به قافلة سال شصت ویکم هجری برسانی و در رکاب امام عشق به شهادت رسی...

و کاروان دشت بلا امشب در صحرای به خون آغشته، سرگردان و پریشان است.

و زینب...

و زینب آن ام المصائب، آن قافله سالار عشق، رسالتی بس سنگین را عهده دار شده است تا کربلا در کربلا نماند.

تا خون حسین به ثمر بنشیند و نهال روییده در دشت کربلا را به بار نشاند، تا درسی باشد برای من، برای تو و برای هر آنکه ظلم را بر نمی‌تابد و ننگ پذیرش ظالم را تحمل نمی‌کند.

امان از دل زینب.
امان.

و صبر...
و سلام بر صبر زینب سلام الله علیها.
سلام...

ياداش بخير

شهادت قسمت ما می‌شد ای کاش

1173 سال گذشت.
1173 سال.
آره به خدا، 1173 سال گذشته.
تا حالا بهش فكر كرده بودي؟
يكبار ديگه آرام و شمرده تكرارش كن: هـــزار و صــــد و هفـــــتاد و ســــه سال.
يتيمي سخته ولي وقتي 1173 سال يتيم باشي...
"الانتظار اشد من الموت".
انتظار هم سخته، سخت‌تر از مرگ، به خصوص وقتي كه 1173 سال طول كشيده باشه و پايانش را هم نداني.
تازه مرگ هم در يك چشم بر هم زدن مياد و ميره، ولي به انتظار نشستن لحظه به لحظش مثل مردن مي‌مونه.
غربت سخته، آنهم غربتي كه 1173 سال طول كشيده باشه.
بي يار و ياور ماندن سخته، آخه شنيدم اگه 313 يار اصلي امام زمان(عج) جمع بشن آقا مياد.
يعني 313  نفر توي اين 1173 سال بين ما...
و تو اي آقاي من...
هنوز منتظري، منتظرتر از هر منتظر.
منتظري تا اين 1173 سال نشه 1174 سال.
منتظري تا اين يتيمي تمام بشه.
منتظري تا غربت كنار بره.
و باز منتظري.
و سلام بر تو اي منتظر واقعي.
به قولي " ما همه غائب و او منتظر آمدن ماست"
آره به خدا...
ماييم كه گمش كرديم.
آقا هست...، هميشه ، همه‌جا و همه حال.
تا حالا وجودش را حس كردي؟
مي‌دوني چندبار كمكت كرده؟
مي‌دوني چندبار دستتو گرفته؟
اگر مي‌دونستيم كه حال و روزمون بهتر از اين بود.
مي‌دونم مي‌آيي.
شايد همين فردا و شايد...
پس زنده‌ام به اميد آمدن تو و به اميد فدايي شدن در راه تو.
از خدا بخواه تا به من لياقت منتظر بودن را بدهد و تحمل انتظار كشيدن را...
انتظار...
انتظار...
و باز هم انتظار.